Αν η κυβέρνηση Μητσοτάκη συνεχίσει το ίδιο βιολί, είναι προφανές ότι ο κρότος της πτώσης της θα είναι ασύλληπτος.

Όταν το 2009 το ΠΑΣΟΚ και ο τότε αρχηγός του Γιώργος Παπανδρέου κέρδισαν πανηγυρικά τις εκλογές, η πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών υποστήριζε ότι θα είναι ένας πολύ καλός πρωθυπουργός, φτάνοντας στο σημείο να τον συγκρίνουν με τον αείμνηστο πατέρα του λέγοντας χαρακτηριστικά ότι πιθανότατα να τον ξεπεράσει κιόλας…

Με τον σχηματισμό της κυβέρνησης Παπανδρέου, και μάλιστα με την τοποθέτηση όχι μόνο άγνωστων υπουργών αλλά με ιδιαίτερες περγαμηνές, πτυχία κ.ο.κ., θεωρούσαν ότι ο ΓΑΠ θα μείνει για πολλά χρόνια στην εξουσία.

Τότε ήταν η εποχή που ξεκίνησε η αναδιοργάνωση του κράτους, κάτι σαν το επιτελικό κράτος του Κυριάκου.

Μην πέφτετε από τα σύννεφα, ακριβώς στο ίδιο έργο θεατές είμαστε, εγκλωβισμένοι στην ίδια επικοινωνιακή καταιγίδα που προσπαθεί μάταια να αντικαταστήσει την πολιτική.

Οι δημοσκοπήσεις της εποχής έδιναν στον αλήστου μνήμης Γιωργάκη ποσοστά Κιμ Γιονγκ Ουν, καθιστώντας τον ως τον μοναδικό κυρίαρχο της τότε πολιτικής σκηνής. Θυμάμαι επίσης και την πρώτη περίοδο Τσίπρα που τα ποσοστά του άγγιζαν αυτά του συντρόφου Μαδούρο…!

Μήπως σήμερα η κατάσταση είναι διαφορετική;

ΟΧΙ…

Ίδια και απαράλλακτη. Ο Μητσοτάκης κυρίαρχος του παιχνιδιού χαίρει της απολύτου εμπιστοσύνης του εκλογικού σώματος και είμαστε όλοι μια ωραία ατμόσφαιρα.

Οφείλω όμως να υπενθυμίσω, γιατί όπως και να το κάνουμε η περίπτωσή του μοιάζει κατά πολύ με αυτή του ΓΑΠ, ότι όταν ήρθαν τα δύσκολα σε σύντομο χρονικό διάστημα από τη νίκη του στις εκλογές, κατέρρευσε εν μια νυκτί.

Μας κυβερνούσαν τότε οι πανάξιοι σοσιαλιστές που παράτησαν τις καριέρες τους και ήρθαν να μας σώσουν, κάτι αντίστοιχο με το επιτελείο του Κυριάκου, οι άνθρωποι των αγορών και των διεθνών περγαμηνών…

Οι στελεχάρες – κηπουροί που όλα τα έκαναν από τον υπολογιστή τους και συντόνιζαν τον κρατικό μηχανισμό, αλλά και η «γενιά» της παρεούλας που από το πουθενά βρέθηκε να παίρνει κρίσιμες αποφάσεις δίπλα στην οικογένεια Παπανδρέου.

Ακριβώς όπως και σήμερα, απλώς άλλαξε το επίθετο της οικογένειας.

Με τον Κυριάκο Μητσοτάκη να χρησιμοποιεί τα ίδια υλικά, σε πολλές περιπτώσεις τους ίδιους ανθρώπους, λες και δεν υπήρχαν από τον χώρο του άξιοι πολιτικοί να στελεχώσουν την κυβέρνηση και τον κρατικό μηχανισμό και έπρεπε να υποκλιθούμε στα σοσιαλιστικά ιδεώδη για να κάνουμε το «επιτελικό» κράτος πράξη.

Δυστυχώς, η σημερινή Νέα Δημοκρατία δεν θυμίζει σε τίποτα την κεντροδεξιά παράταξη των αρχών και αξιών που κάποιοι υπηρέτησαν με συνέπεια.

Θυμίζει ένα κλειστό club αυλικών που λιβανίζουν τον πρωθυπουργό και το στενό του περιβάλλον, μη τυχόν και απωλέσουν την θεσούλα και τα προνόμιά τους.

Θυμίζει την διακυβέρνηση ΓΑΠ σε όλο της το μεγαλείο.

Ας προσέξουν όμως γιατί τα δύσκολα πλησιάζουν και δεν κάνουν τίποτα για να τα αποφύγουν…

Ας προσέξουν γιατί η αλαζονεία και η έπαρση οδηγεί στην αυτοκαταστροφή.

Ας προσέξουν γιατί ο πανίσχυρός ΓΑΠ έπεσε από την ισχυρή κοινοβουλευτική πλειοψηφία!!!

Αν η κυβέρνηση Μητσοτάκη συνεχίσει το ίδιο βιολί, είναι προφανές ότι ο κρότος της πτώσης της θα είναι ασύλληπτος.

Ήδη η κοινωνία και καταλαβαίνει και αντιλαμβάνεται και καραδοκεί… Και από fake δημοσκοπήσεις, ΔΕΝ ΜΑΣΑΕΙ !